خروس که خواند
به خود آوردم
تو رفته بودی
به جا مانده پیراهنت
چروک نداشت
داشت.....
چه بهانه کنم
تا پرسید مادرم
اُتویَم کجاست اینبار.....!
او چه می داند
تاب خورده آغوشم
در رژ لبهایت
که امکانش نیست
دل کندن
دل بریدن.....!