پنجره ها را می بندم
پرده ها را می کشم
امروز اتاقم به اندازه ی کافی ابر دارد !
تمام کاغذهای پراکنده ی روی میز
تمام یادداشت های خفته
میان کتاب های همیشه دلتنگ
همیشه فسرده ام ....
نجواهای مرا خوب از بر دارند !
من هم نباشم
عاشقانه هایم همیشه جاری ست
فراموش کردن تو
هنر میخواهد
و من
بی هنرترین انسانم!!
صدای عقربه ها
ماه هاست که
در سرم می کوبد
من همچنان در فکر توام
چرا باطری ساعت تمام نمی شود؟
قرار بعدی
تالار مردگان
اولین پنجشنبه ای که نیستم
نه گل
نه گلاب
و نه خیرات
تو را می خواهم که پای هیچ یک از قرارها نیامدی
قفسم را مشکن
تو مکن آزادم
گر رهایم سازی به خدا خواهم مرد
من به زنجیر تو عادت کردم
بارها در پی این فکر که در قلب توام
باتو احساس سعادت کردم
به خدا خوشبختم
تومحبت کن و بگذار که تا عمری هست
من بمانم چو اسیری به حریم قفست
لمس کن کلماتی را که برایت می نویسم
تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست
تا بدانی نبودنت آزارم می دهد
لمس کن نوشته هایی را که لمس ناشدنیست و عریان
که از قلبم بر قلم و کاغذ می چکد
لمس کن گونه هایم را که خیس اشک است و پُر شیار
لمس کن لحظه هایم را
لمس کن این با تو نبودن ها را
تویی که می دانی من ...
مینویسم ، نه برای خواندن که برای نوشتن مینویسم.
مینویسم و میدانم این نوشتن مثل ابری بارانی ،
احساسم را روی زمین میریزد.
مینویسم تا پر شود این صحنه از کلمات ناقصم.
مینویسم تا باشم.
شیشه نازک احساس مرا دست نزن...چندشم می شود از
لکه انگشت دروغ...
خاطرم نیست که بارانی
یا که از نسل نسیم؟!
هرچه هستی گذرا نیست هوایت
بویت
فقط آهسته بگو
با دلم می مانی
به تو که می رسد... همه فعل ها می شود بعید...
خیلی خیلی بعید...
همچو آمدنت... دیدنت... جواب دادنت...
دستت را باز نکن حسم را تباه نکن
بگذار فقط تصور کنم
که در دستانت
.... برایم کمی عشق پنهان است!!!!!
طعم ِ بوسه های مرا می دهد
تمام ِ تنت
حالا می خواهی بروی
برو
(رضا كاظمی )
می خواهــــــــــــــــم در را ببندم
چتـــــرم را به یادگار ببــــر خیس میشــــوی
کـــــــــوچه سخت بــــارانیست !!!
متــــــــاسفم
نه
براـے تو که دروغ برایــــت خـــود زندگیست
نه براـے خودم که دروغ تنهـــا
خط قرمز زندگیـــستــــ بـــرایم
متاسفم که چرا مزه ے عشـــــــق را
از دستـــــــــ تــــــو چشیــــدم
تا همیشه در شکـــــــــــ
دروغ بودنش بمـــانم
دل من باز گریست
قلب من باز ترک خورد و شکست
باز هنگام سفر بود و من
از چشمانت میخواندم که به آسانی
از این شهر سفر خواهی کرد
و نخواهی فهمید بی تو این باغ
پر از پاییز است
شاملو
آرزوی قشنگی ست ؛
داشتن ردّپای تو
کنار ِ ردّپای من
بر دشتِ سپیدِ پوشیده از برف ؛
هنوز اما
نه برف آمده
و نه تو ... !
دوست داشتن فرآیند پیچیده ای است
دوستت که بدارم
درد می گیرد
تمام اندام های حیاتی قلبم
از بس خون پمپاژ می کند...
دوستم که نداشته باشی
درد می گیرد تمام اندام های حیاتی جسمم
از بس کمبود انرژی و هیجان دارند!!
پهن که می کنی دامنت را ،
اتفاق ها هوس می کنند بیفتند ...
ﮐﺴﯽ ﭼﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﺪ ؟! ...
تا ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺭ ﻓﺮﻭ ﺭﯾﺨﺘﻢ ؟!!
ﺍﺯ ﺩﯾﺪﻥ کسی ... که
ﺗﻨﻬﺎ ... ! لباسش ﺷﺒﯿﻪ ﺗﻮ ﺑﻮد ... !!
حسادت نکن! ...
اینکه بعد از تو بغل گرفته ام ...
زانوی غم است ...
ماه که همیشه پشت ابر نمی ماند
گاهی هم پشت دستهای تو می ماند
وقتی گریه میکنی!!!
قرارمان فصل انگور ...
شراب كه شدم بیا،
تو جام بیاور ... منم جان ...
تنها تویی 