(پاییز و من)

وقتي کمي دور تر

              تمامي جهان اين است

                     که حوا به آدم سيب ميدهد

همين نزديکي

               هنوز تمامي گناه اين است

                      که در آغوش تو آرام گيرم

و بگويم چه خسته ام

                از شنيدن جنگل که تبر

                                        تبر

                                                        مي ميرد...