مي خندي ماه تر مي شوي

ستاره ها لاي موهايت تاب بخورند

ماه بشوي

ماه شده اي

از خدا كه پنهان نيست

مي داني

با گونه هاي پف كرده آمده بودم

با پاي برهنه

كه ريگي به كفشم نباشد

دست من كوتاه بود

دست تقدير بلند

از خدا كه پنهان نيست

خنده هايت را هم فراموش كرده ام.