(پاییز و من)

آخرش دل را به دریا می زنم

زندگی را رنگ رویا می زنم

هرچه باداباد،هر جا می رسم

دم ز عشقت بی مهابا می زنم

گر مرا از خود برانی عاقبت

مثل مجنون سر به صحرا می زنم

من از این ساحل نشینی خسته ام

با غمت دل را به دریا می زنم