شعر هم مثلِ من

وقتي گرسنگي هايِ گرمِ پروانه را

بوسه مي ريزد

تبسم هاي دختر آيينه را

پاره مي بيند، آتش مي گيرد

چه همزادي به تقديرِ خويش ، شانس برده ام

در اين روزهايِ بغض آلودِ برفي

كه هيچ دهاني به سلامي

ستاره نمي ريزد.

شعر هم مثلِ«تو»، فرداهاييست

كه مثل هميشه ، دوستش مي دارم