...

   دلم کر ک است يا ديبا ؟ ردا يی يا کمر بندی که گاهی گر نخواهيدش

   اشارت می کنی و بر زمينش می گدازانی

   مگر سازم شکستيم ٫مگر بازيم سوزيم ٫ مگر عشقم فسر ديم ٫ مگر کفرم که پوييم

   نه ....... نه اينک ا ين منم ٫من ... من همانی که نسيمت باورت

   روياييت بودم

   و من بودم ؟؟

   هميشه تا سحر من با ری از لا لاييت بودم

   و من بودم ؟؟

   نمايی از غم و عشق و بهار و رفته و من ......... مانده ات بودم

   و من بودم ؟؟

   اگر بودم دلم را پس کجا بردی ؟

   مرا ويرانه کردی هيچ ٫عاشق پيشه کردی هيچ

   چرا برديم تا با لای باور رويا ؟

   مگر رويا ندارم من ؟ مگر حاصل ندارم من ؟ مگر من من ندارم من

   مگر ديوانه ات بودم ؟ مگر من مانعت بودم ؟ مگر آواره و خانه خراب ِ خم نگاه ِ خاريت بودم ؟

   نبودم من ٫ نبودم من ٫تو می دانی نبودم من

   و می دانم دلت می خواست باشم من

   نمازت ٫ نعمتت ٫ لا لا ييت من باورت با شم

   نسيمی در هوای خوب پاييزی ٫ شکوهی در هوای خوب ِ رويايت ٫ نمازی بر نوای نا بد ِ نا  

   آشنايت