روزی که عاشقت شدم

دیر رسیده بودم و

تو عاشقی هایت را کرده بودی

و عاشقم نشدی


روزی که رفتی، شنیدم

به کسی گفتی عاشقِ شعر هستی

و من درد به درد 

بغض به بغض 

و سیگار به سیگار

خودم را میانِ واژه ها جا کردم

تا شعری بگویم که تو عاشقش شوی

و من خیالِ خام کنم

که عاشقِ من شده ای


واژه هایم هم، دیر رسیدند اما 

و گفتی عاشقِ شعرهایِ مردی هستی

که از تو نمی گوید

و به گمانم تو به خودت میگیری

من همیشه، همه جا دیر رسیدم

و لعنت فرستادم

به تمامِ ضرب المثل هایِ دروغین


به جانِ تمامِ حسرت هایم قسم

هرگز نرسیدن 

هزار بار بهتر از دیر رسیدن است