مدعی بی چون و چرای تنهایی که باشی

اشک هایت، همیشه

دامن دختری را می خواهد که

وسوسه آغوشش..، خواب را

از سر بغض های اندرونی ات، بپراند..

...

می دانی

هر شاعری حق دارد

برای خودش، یک آیـــدا تعریف کند

تا تمام عاشقانه هایش را

در آسیاب آغوشش، سپید کند...