ناز قدم...
گوش کن...
صدای ناز قدمهای بهار می آید
بهار در دل تو هم پا گذاشته ...
تردید داری ؟
کافیست بنگری...
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 11:59 توسط پاییزان
|
بهار را باور کن...
باز کن پنجره را که نسیم
روز میلاد اقاقی را
جشن میگیرد
وبهار
روی هر شاخه کنار هر برگ
شمع روشن کرده است
همه ی چلچله ها برگشتند
وطراوت را فریاد زدند
کوچه یکپارچه آواز شده است
و درخت گیلاس
هدیه جشن اقاقی را
گل به دامن کرده است
باز کن پنجره را ای دوست
هیچ یادت هست
که زمین را عطشی وحشی سوخت؟
برگها پژمردند
تشنگی با جگر خاک چه کرد؟
هیچ یادت هست؟
توی تاریکی شب های بلند
سیلی سرما با تاک چه کرد؟
با سرو سینه گلهای سپید
نیمه شب باد غضبناک چه کرد ؟ هیچ یادت هست ؟
حالیا معجزه ی باران را باور کن
و سخاوت را در چشم چمنزار ببین
و محبت را در روح نسیم
که دراین کوچه ی تنگ
با همین دست تهی
روز میلاد اقاقی را
جشن میگیرد
خاک جان یافته است
تو چرا سنگ شدی ؟
تو چرا این همه دلتنگ شدی ؟
باز کن پنجره هارا
و بهاران را
باور کن....
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 11:17 توسط پاییزان
|
جنون ...
پوپكم ! آهوكم
تا جنون فاصله اي نيست از اينجا كه منم
مگرم سوي تو راهي باشد
چون فروغ نگهت
ورنه ديگر به چه كار آيم من
بي تو ؟ چون مرده ي چشم سيهت
منشين اما با من ، منشين
تكيه بر من مكن ، اي پرده ي طناز حرير
كه شراري شده ام
پوپكم ! آهوكم
گرگ هاري شده ام
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 14:32 توسط پاییزان
|
کوچه لَر...
یه مشت شعر تکراری ولی زیبا و موسیقی متن بلاگ که تقدیمش می کنم اول به پدرم که خیلی این آهنگ رو دوست داره بعد به همه ی دوستای باقی مونده به همه ی دوستای رفته به همه ی دوستای بازگشته به همه ی با معرفتا به همه ی بی معرفتا و در آخر به خودم.
می دونم که خوشتون میاد...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 3:22 توسط پاییزان
|
اما نشد...
خواستم ببوسمت
تا جادو کنم تو را برای خواستنم؛
اما نشد،
تو تا اجابتم کنی
از خجالت آب رفته بودی
عزیز من؛
نبودی دیگر،
مدتهاست که نیستی
ومن ، بی بوسه ی تو
عزرائیل را به خواب میبینم هر شب...
خواستم ببوسمت
تا جادو کنم تو را برای خواستنم؛
اما نشد،اما نشد...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 3:5 توسط پاییزان
|
سوختم ...
شعر هم مثلِ من
وقتي گرسنگي هايِ گرمِ پروانه را
بوسه مي ريزد
تبسم هاي دختر آيينه را
پاره مي بيند، آتش مي گيرد
چه همزادي به تقديرِ خويش ، شانس برده ام
در اين روزهايِ بغض آلودِ برفي
كه هيچ دهاني به سلامي
ستاره نمي ريزد.
شعر هم مثلِ«تو»، فرداهاييست
كه مثل هميشه ...
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 3:0 توسط پاییزان
|
بوسه ی خشکیده ...
در سرزمین من
عاشق بودن جنایت است
در سرزمین من حوا - به خاطر یک سیب -
روزی هزار بار سنگسار میشود
در سرزمین من لبها بوسه را در نگاه ها میجویند
و دستها عطر نوازش را در تاریکیها
در سرزمین من
عاشق بودن گناه کبیره است
خدایا ! گناه مرا ببخش
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 2:52 توسط پاییزان
|
تولدت مبارک ...
اشک شادی شمع رو نگاه کن
که واست میچیکه چیکه چیکه
کام همه رو بیا شیرین کن
بیا کیک رو ببر تیکه تیکه
همه جمع شده اند دور گل شمع
گل بوسه میزد که بشینی
در جشن تولدت عزیزم همه انگشترند تو نگینی
نگاه کن هدیه ها رو
نگاه بادکنکا رو
همه رنگ و وارنگی
عجب شهر قشنگی
تولد تولد تولدت مبارک
مبارک مبارک تولدت مبارک
+ نوشته شده در جمعه هفدهم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 9:54 توسط پاییزان
|
لحظه ی دیدار...
لحظه ی دیدارنزدیک است
باز من دیوانه ام ،مستم
باز می لرزد ،دلم ،دستم
بازگویی در جهان دیگری هستم
.............
لحظه ی دیدار نزدیک است
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 22:49 توسط پاییزان
|
فتح باغ...
آن کلاغی که پرید
از فراز سرما
و فرو رفت در اندیشه ی آشفته ی ابری ولگرد
وصدایش همچون نیزه ی کوتاهی ،پهنای افق را پیمود
خبر مارا با خود خواهد برد به شهر
همه می دانند
همه می دانند
که من و تو از آن روزنه ی سرد عبوس
باغ را دیدیم
و از آن شاخه ی بازیگر دور از دست
سیب را چیدیم
همه میترسند
همه می ترسند،اما من و تو
به چراغ و آب و آیینه پیوستیم
و نترسیدیم
سخن از پیوند سست دو نام
و هم آغوشی در اوراق کهنه ی یک دفتر نیست
سخن از گیسوی خوشبخت منست
با شقایق های سوخته ی بوسه ی تو
سخن از پچ پچ ترسانی در ظلمت نیست
سخن از روزست و پنجره های باز
و هوای تازه
و اجاقی که در آن اشیای بیهده میسوزند
و زمینی که ز کشتی دیگر بارور است
و تولد و تکامل و غرور
سخن از دستان عاشق ماست
که پلی از پیغام عطر و نور و نسیم
بر فراز شبها ساخته اند
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 22:42 توسط پاییزان
|
روز مبادا ...
وقتي تو نيستي
نه هست هاي ماچونان که بايدند
نه بايدها
مثل هميشه
آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض مي خورم
عمري است لبخندهاي لاغر خود را
عمري است لبخندهاي لاغر خود را
در دل ذخيره مي کنم
باشد براي روز مبادا
اما در صفحه هاي تقويم
اما در صفحه هاي تقويم
روزي به نام روز مبادا نيست
آن روز هرچه باشد
آن روز هرچه باشد
روزي شبيه ديروز
روزي شبيه فردا
روزي درست مثل همين روزهاي ماست !
روزي درست مثل همين روزهاي ماست !
اما کسي چه مي داند
شايد امروز نيز روز مبادا باشد
وقتي تو نيستي
وقتي تو نيستي
نه هست هاي ما چونان که بايدند
نه بايدها
هر روز بي تو روز مبادا است
آيينه ها در چشم ما چه جاذبه اي دارند
آيينه ها که دعوت ديدارند
ديدارهاي کوتاه
از پشت هفت ديوار
ديوارهاي صاف
ديوارهاي شيشه اي شفاف
ديوارهاي تو
ديوارهاي من
ديوارهاي فاصله بسيارند
آه ! ديوارهاي تو همه آيينه اند
آيينه هاي من همه ديوارند ...
هر روز بي تو روز مبادا است
آيينه ها در چشم ما چه جاذبه اي دارند
آيينه ها که دعوت ديدارند
ديدارهاي کوتاه
از پشت هفت ديوار
ديوارهاي صاف
ديوارهاي شيشه اي شفاف
ديوارهاي تو
ديوارهاي من
ديوارهاي فاصله بسيارند
آه ! ديوارهاي تو همه آيينه اند
آيينه هاي من همه ديوارند ...
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 0:13 توسط پاییزان
|
تمنا...
كاش آن آينه اي بودم من
كه به هر صبح تو را مي ديدم
مي كشيدم همه اندام تو را در آغوش
سرو اندام تو با آنهمه پيچ
آنهمه تاب
آنگه از باغ تنت مي چيدم
گل صد بوسه ناب
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 23:57 توسط پاییزان
|
آخر پاییز...
در آخر پاییز
پرنده ها ، کوچ می کنند
عده ای می آیند
عده ای می روند
من منتظرم که ببینم
پرنده کوچک من
خواهد ماند
یا میرود ...
او رفت
اما
خدا هم
دستم را گرفت و
با خود برد ...
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 23:44 توسط پاییزان
|
نگاه تو...
بر نگه سرد من به گرمی خورشید
می نگرد هرزمان دو چشم سیاهت
تشنه ی این چشمه ام چه سود،خدارا
شبنم جان مرا نه تاب نگاهت...
+ نوشته شده در یکشنبه پنجم اسفند ۱۳۸۶ ساعت 20:5 توسط پاییزان
|
تنها تویی 